Wat Is Lupus?

Wat Is Lupus
SLE staat voor systemische lupus erythematodes. SLE is een auto-immuunziekte. Bij een auto-immuunziekte maakt het lichaam ontstekingseiwitten aan, die schade aan weefsels en organen kunnen veroorzaken. SLE wordt gekenmerkt door periodes van weinig tot geen ziekteactiviteit, afgewisseld met periodes van actieve ziekte.

Wat zijn de symptomen van lupus?

Symptomen lupus erythemathodes – Cutane lupus Huidklachten zijn het meest kenmerken voor deze vorm van lupus erythemathodes. Cutane lupus is weer onder te verdelen in drie vormen:

Acute vorm Kenmerkend voor de acute vorm van cutane lupus is de rode, vlindervormige huidafwijking die in het gezicht ontstaat. Als u op de plek drukt, verdwijnt de roodheid tijdelijk. Rode vlekken kunnen ook op andere lichaamsdelen ontstaan. Zonlicht verergert de klachten. Subacute vorm Bij deze vorm krijgt u een rode, schilferende plek op de huid of rode ringen. Zonlicht verergert de klachten. De verschijnselen komen meestal op plaatsen voor zoals de onderarmen, schouders en nek. Het gezicht wordt vaak juist niet aangetast. Chronische vorm Rode, ovale plekken vormen zich op de huid. Deze komen op het hele lichaam voor, maar vooral in het gezicht. Later kunnen op deze plekken pigmentvlekken ontstaan.

Systemische lupus Omdat deze vorm van lupus in alle organen in het lichaam kan voorkomen, is er een breed scala aan klachten mogelijk. Voorbeelden zijn gewrichts- en peesklachten, huidafwijkingen, hartklachten, afwijkingen aan de nagels, hoesten, pijn op de borst, haaruitval en aften.

Is lupus een gevaarlijke ziekte?

Sommige mensen met systemische lupus hebben een verhoogd risico op het ontstaan van stolsels in de bloedvaten. Hierdoor kan trombose of een longembolie ontstaan. De kans hierop is vooral aanwezig als je speciale antistoffen in je bloed hebt, de zogenaam- de antifosfolipiden antistoffen.

Wat is de oorzaak van lupus?

Oorzaak – Vaak richten auto-antistoffen in uw lichaam zich tegen lichaamseigen celkernen. Hierdoor kunnen ontstekingen ontstaan. De oorzaak van systemische lupus erythematodes is onbekend. Er zijn erfelijke factoren en omgevingsfactoren: zo komt de ziekte vaker voor binnen dezelfde familie en door het gebruik van bepaalde medicijnen.

Hoe oud kun je worden met lupus?

Systemische Lupus Erythematosus (SLE) SLE is een autoimmuunziekte. Een goedwerkend afweersysteem (ook wel immuunsysteem genoemd) beschermt ons tegen lichaamsvreemde indringers, zoals bacteriën en virussen, door vorming van antistoffen tegen deze indringers.

Door een immunologische afwijking kunnen bepaalde witte bloedcellen antistoffen gaan produceren die gericht zijn tegen het eigen lichaam, zogeheten autoantistoffen. Deze stoffen zijn bijvoorbeeld gericht tegen onderdelen van celkernen en worden wel ANA’s genoemd. Autoantistoffen worden door ons bloed vervoerd en daardoor kunnen ze zich afzetten in organen, waar ze ontstekingen veroorzaken.

What Is Lupus?

De ontstekingen kunnen overal in het lichaam ontstaan, bijvoorbeeld in huid en gewrichten, maar ook in organen zoals nieren, zenuwstelsel, hart, longen en bloedvaten. Hierdoor komen er vaak ook algemene verschijnselen voor bij SLE zoals moeheid, koorts en gewichtsverlies.

  • Door deze verscheidenheid aan symptomen lopen de ziekteverschijnselen per patiënt erg uiteen.
  • Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat een patiënt jarenlang alleen huidafwijkingen heeft (cutane LE), voordat SLE ontstaat.
  • Een vroege diagnose en een doeltreffende behandeling maken dat de meeste patiënten met SLE een normale levensverwachting en een normaal levenspatroon kunnen hebben.

SLE komt vooral voor bij vrouwen en begint meestal tussen 20- en 40-jarige leeftijd. Ongeveer 30 op de 100.000 mensen in Nederland heeft SLE. De oorzaak van SLE is onbekend. Er zijn aanwijzingen dat erfelijkheid, hormonen, hevige stress en infecties een belangrijke rol spelen.

Hoe ernstig is lupus?

Wat is systemische lupus erythematodes? – Nationale vereniging voor mensen met lupus, APS, sclerodermie en MCTD Systemische lupus erythematodes (SLE, ook wel: systemische lupus erythematosus) is een auto-immuunziekte. Bij een auto-immuunziekte gaat er iets mis met het afweersysteem.

Dat valt niet alleen indringers als bacteriën en virussen aan, het keert zich ook tegen het eigen lichaam. Bij SLE kunnen overal in het lichaam klachten ontstaan. Vandaar dat SLE ook wel ‘systeemlupus’ wordt genoemd: het hele lichaam kan erbij betrokken zijn. Naast SLE komt ook cutane lupus erythematodes voor, hierbij zijn er alleen huidklachten (cutaan = met betrekking tot de huid).

Een andere naam voor deze aandoening is ‘huidlupus’. Bij huidlupus zijn verschillende typen te onderscheiden. Medicamenteuze lupus Misschien ben je ook wel eens de term ‘drug induced lupus erythematosus’ (DILE) tegengekomen. Dit betekent dat er lupusachtige klachten ontstaan als gevolg van gebruik van bepaalde medicijnen.

Meer informatie hierover vind je onder het kopje ‘Oorzaak’. SLE kan overal in het lichaam voor problemen zorgen. Vandaar dat de klachten van persoon tot persoon kunnen verschillen. Wel krijgt vrijwel iedereen met SLE te maken met algemene klachten, zoals vermoeidheid en een algemeen gevoel van ziek-zijn, en soms ook koorts.

Deze klachten vormen vaak het eerste teken dat er iets mis is in het lichaam. Klachten die relatief vaak voorkomen zijn ontstekingen van de gewrichten. Deze ontstekingen kunnen pijnlijk zijn en tot stijfheid leiden. Ook ontstekingen van de huid komen veel voor.

Deze ontstekingen zijn herkenbaar aan rode plekken en rode uitslag op de huid. Bij sommige mensen met SLE raken ook organen, zoals de nieren, het hart, de hersenen of de longen, aangetast. Ook klachten van de bloedvaten komen voor, en er kunnen stolsels in de bloedsomloop ontstaan. Dit kan tot ernstige problemen leiden.

Gelukkig zijn deze klachten tegenwoordig meestal goed te behandelen. Dankzij de verbeterde behandeling kan (verdere) schade aan de organen vaak voorkomen worden. Wisselend verloop De klachten zijn niet altijd even hevig. SLE gaat gepaard met ontstekingen.

  1. Deze vlammen zo nu en dan op, maar soms is het ook lange tijd rustig en zijn er weinig klachten.
  2. Het zal dus van periode tot periode verschillen hoeveel hinder je van deze aandoening heeft.
  3. SLE kan op elke leeftijd ontstaan, maar de klachten beginnen meestal tussen het twintigste en veertigste levensjaar.

Bij sommige mensen zijn er plotseling hevige klachten, bij anderen zijn de klachten minder duidelijk aanwezig en worden ze maar langzaam erger. In het laatste geval kan het een tijd duren voordat de diagnose gesteld wordt en iemand te horen krijgt dat hij of zij SLE heeft.

SLE komt niet veel voor. Hoeveel mensen er in Nederland met deze ziekte zijn is niet precies bekend, maar naar schatting heeft op zijn hoogst een op de tweeduizend mensen SLE. De aandoening komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen: tegenover iedere man met SLE staan negen vrouwen met deze aandoening.

Bij mannen heeft SLE vaak wel een ernstiger verloop. SLE komt ook vaker voor bij mensen van Afro-Amerikaanse, Spaanse en Aziatische afkomst dan bij mensen van het Kaukasische ras. Een jaar of vijftig geleden zag het er slecht uit voor iemand die te horen kreeg dat hij of zij SLE had.

Er waren nog maar weinig ontstekingsremmende medicijnen op de markt. Na verloop van tijd konden belangrijke organen als de nieren ernstig beschadigd raken, of konden er problemen ontstaan met de vaten, en dan kwam iemand aan de gevolgen van SLE te overlijden. Tegenwoordig hebben mensen met SLE een veel betere levensverwachting.

De behandelingen en medicijnen zijn beter geworden. Artsen weten nu beter hoe ze de klachten moeten behandelen. Ook kan de diagnose eerder gesteld worden. Daardoor kan eerder worden gestart met de juiste behandeling en kan schade aan de organen soms zelfs worden voorkomen.

  1. Toch kan SLE een ernstige aandoening zijn.
  2. Sommige mensen krijgen ernstige klachten en de SLE heeft dan veel invloed op iemands leven.
  3. Helaas is het niet mogelijk algemene uitspraken over de toekomst te doen: SLE heeft bij iedereen weer een ander verloop.
  4. In het algemeen geldt: hoe minder ernstig de klachten zijn en hoe minder schade er aan organen en weefsels is ontstaan, hoe beter de vooruitzichten.

: Wat is systemische lupus erythematodes? – Nationale vereniging voor mensen met lupus, APS, sclerodermie en MCTD

Kan lupus overgaan?

Wat kunt u zelf doen als u lupus erythematosus tumidus heeft ? –

Adequate zonbescherming. Er is een duidelijke relatie aangetoond tussen (de ernst van) lupus erythematosus tumidus en blootstelling aan zonlicht. Het is daarom van groot belang dat u zichzelf consequent goed beschermt tegen zonlicht, bij voorkeur met een zonwerende crème met hoge beschermingsfactor (SPF 50+).

Regelmatige controle bij uw arts. In zeer uitzonderlijke gevallen kan LET overgaan in systemische lupus erythematosus. Wanneer uw arts dit vermoedt, zal hij of zij besluiten tot bloed- en urineonderzoek. Ook als u in het kader van LET systemische therapie krijgt, is het belangrijk dat u regelmatig bij uw arts op controle komt. Dit met het oog op eventuele bijwerkingen van deze afweeronderdrukkende medicijnen.

Wat gebeurt er als je lupus hebt?

SLE staat voor systemische lupus erythematodes. SLE is een auto-immuunziekte. Bij een auto-immuunziekte maakt het lichaam ontstekingseiwitten aan, die schade aan weefsels en organen kunnen veroorzaken. SLE wordt gekenmerkt door periodes van weinig tot geen ziekteactiviteit, afgewisseld met periodes van actieve ziekte.

Is lupus een vorm van reuma?

Wat betekent Lupus erythematodes, oorzaak, symptomen, diagnose en behandeling – Lupus erythematodes valt onder de reumatische aandoeningen. Deze ziekte kan namelijk niet alleen de huid en interne organen aantasten, maar bij de systematische variant ook de gewrichten.

Lupus is het Latijnse woord voor wolf. En erythematodes betekent roodheid. De benaming voor deze aandoening is niet zomaar gekozen. Kenmerkend voor lupus erythematodes is rode uitslag in het gezicht die heel sterk aan een wolvenbeet doet denken. De huidveranderingen die bij deze ziekte voorkomen, werden in 1828 voor het eerst beschreven door de Franse dermatoloog Biett.

Bijna vijftig jaar later ontdekt zijn collega Kapsoi dat naast de huid ook de inwendige organen en gewrichten door de ziekte aangetast kunnen worden.

Hoe stel je lupus vast?

Diagnose – Om SLE vast te stellen, luistert de reumatoloog naar uw klachten en doet lichamelijk onderzoek. Via een bloedonderzoek stelt de reumatoloog vast of er sprake is van verhoogde ontstekingswaardes, zoals BSE en CRP. Het bloedonderzoek toont ook aan of er auto-antistoffen, zoals ANA en antistoffen tegen dubbelstrengs DNA, in het bloed aanwezig zijn.

  • Als er een tekort is in de bloedcellen, dan blijkt dit ook uit het bloedonderzoek.
  • Daarnaast doet de reumatoloog een urineonderzoek om vast te stellen of er sprake is van een ontsteking in de nieren.
  • Afhankelijk van de klachten, betrekt de reumatoloog andere artsen bij de diagnose, zoals een dermatoloog, internist-nefroloog of neuroloog.
See also:  Hoeveel Kwh Gas Verbruikt Een Gezin Per Jaar?

Voor het stellen van de diagnose SLE gebruikt de reumatoloog een lijst met (ziekte-)criteria. Bij de ene patiënt kan de diagnose om andere redenen zijn gesteld dan bij een andere patiënt, omdat de symptomen per patiënt verschillen.

Wat mag je niet eten met lupus?

Algemene adviezen – Nationale vereniging voor mensen met lupus, APS, sclerodermie en MCTD Van een aantal zaken is bekend dat vrijwel iedereen met een systeemziekte erop reageert. Je arts bespreekt deze invloeden met je. Naast het voorschrift voor medicijnen krijg je dus ook een aantal leefstijladviezen.

  • Hieronder vindt je een overzicht van de algemene adviezen.
  • Eerder heb je al adviezen kunnen lezen die bij specifieke klachten worden gegeven.
  • Veel mensen met een systeemziekte zijn gevoelig voor zonlicht.
  • Na het zonnen krijgen zij klachten als huiduitslag, gewrichtspijn, koorts en vermoeidheid.
  • Soms is het effect direct merkbaar, soms duurt het ook enige weken.

Als je merkt dat er een reactie optreedt, is het verstandig de zon te vermijden. Doe dat zeker tussen 13.00 uur en 15.00 uur, als de zon op zijn sterkst is. Bedek je huid als je op zonnige dagen naar buiten gaat, en gebruik een goede zonnebrandcrème met hoge beschermingsfactor.

Vraag advies aan je dermatoloog. Veel mensen met een systeemziekte vragen zich af of voeding invloed heeft op hun klachten. Op internet doen tal van verhalen de ronde. Van bepaalde voedingsmiddelen wordt beweerd dat ze een ongunstige werking hebben (bijvoorbeeld: aardappelen, tomaat, paprika, aubergine).

Van gefrituurd voedsel, sojaproducten en aspartaam zou de ziekte kunnen opvlammen. Van andere voedingsmiddelen wordt juist een gezegd dat ze genezend zijn (bijvoorbeeld: noten, bonen). Sommige mensen volgen op basis van dit soort beweringen zelfs een dieet.

  1. Er is geen wetenschappelijk bewijs dat voeding effect heeft op het verloop van een systeemziekte.
  2. Ook zijn er geen kruiden of vitamines die een aantoonbare invloed op systeemziektes hebben.
  3. Natuurlijk kan het zijn dat je merkt dat een bepaald voedingsmiddel invloed heeft op hoe je je voelt.
  4. Dit effect is echter niet algemeen: het werkt misschien wel bij jou, maar niet bij iedereen met een systeemziekte,

Je arts zal je adviseren om gezond te eten. Gezonde voeding heeft bij iedereen met een systeemziekte een gunstig effect. Je lichaam krijgt de voedingsstoffen binnen die het nodig heeft. Van vet en suiker krijg je niet te veel binnen – belangrijk voor mensen met een systeemziekte omdat ze toch al een grotere kans op hart- en vaat- ziekten hebben.

  • Als leidraad voor gezond eten kun je de ‘spelregels’ voor gezonde voeding van het Voedingscentrum (www.voedingscentrum.nl) aanhouden.
  • Roken is voor niemand gezond, maar zeker voor mensen met een systeemziekte is het raadzaam om te stoppen.
  • Roken vergroot het risico op hart- en vaatziekten.
  • Bij mensen met een systeemziekte is dit risico toch al verhoogd.

Door te stoppen met roken maak je dit risico een stuk kleiner. Voor sommige mensen zijn er extra redenen om te stoppen:

De stoffen in sigarettenrook hebben invloed op de bloedstolling. Bij mensen die getroffen worden door het antifosfolipidensyndroom neemt de kans toe dat er bloedstolsels ontstaan.Bij mensen die te maken krijgen met het fenomeen van Raynaud is de doorbloeding in de kleine vaten (haarvaten) niet goed. Omdat roken de bloedvaten beschadigt, nemen de bijbehorende klachten (zoals dode vingers) vaak toe. Door te stoppen met roken kun je deze klachten uitstellen of misschien zelfs voorkomen.Antimalariamedicijnen werken minder goed bij mensen die roken. Als je deze medicijnen gebruikt, is het mogelijk dat je meer medicijnen moet gebruiken om hetzelfde resultaat te behalen als bij mensen die niet roken.

Alcohol kan onder meer de cellen in de lever en de nieren beschadigen. systeemklachten kunnen daardoor verergeren. Ook kan alcohol invloed hebben op de samenstelling van het bloed: de hoeveelheid bloedplaatjes kan afnemen. Bovendien is er vaak een wisselwerking met medicijnen.

  1. Als medicijnen worden gecombineerd met alcohol werken medicijnen soms minder goed of kunnen ze ernstige bijwerkingen geven.
  2. Van je arts krijg je dan ook het advies om matig te zijn met alcohol.
  3. Bewegen is een aanrader bij een systeemziekte.
  4. Lichaamsbeweging versterkt onder meer de spieren, waardoor uw gewrichten minder worden belast.

Ook kan beweging ervoor zorgen dat je je minder vermoeid voelt. Daarnaast heeft beweging algemene gezondheidsvoordelen. Beweging zorgt erbij bijna alle mensen voor dat ze lekkerder in hun vel zitten. Bovendien heeft iemand die veel beweegt een kleinere kans op andere ziekten, zoals hart- en vaataandoeningen en diabetes.

  • Vandaar dat alle Nederlanders het advies krijgen om minstens een half uur per dag te bewegen.
  • Als je geregeld last hebt van gewrichtsontstekingen kan sporten en bewegen pijnlijk zijn.
  • Vaak is het dan wel goed om te blijven bewegen, maar er zijn een aantal zaken waarmee je rekening moet houden.
  • Veel mensen merken dat hun klachten sterk toenemen als ze gestrest zijn.

Bovendien is stress een risicofactor voor hart- en vaatziekten. Ook daarom is het goed dat je stress leert herkennen en tijdig aanpakt. Zelf kun je veel doen. Je kunt bijvoorbeeld leren om bewust te ontspannen. Zo nodig kun je professionele hulp vragen, bijvoorbeeld van een psycholoog.

Mensen met een systeemziekte voelen zich vaak erg vermoeid. Deze vermoeidheid houdt steeds aan, een avondje vroeg naar bed helpt niet. Zaken die vroeger een fluitje van een cent waren, kosten nu veel energie. Dit kan onder meer leiden tot problemen op het werk, ook al omdat vermoeidheid vaak leidt tot concentratieproblemen.

Vermoeidheid blijft soms bestaan, ook als de behandeling verder goed aanslaat. Dat betekent dat vermoeidheid iets is waarmee u moet leren leven. Probeer inzicht te krijgen in het verloop van je vermoeidheid en probeer na te gaan welke zaken er invloed op hebben.

Wat doen tegen lupus?

Behandeling – Genezen van lupus kan nog niet, maar met me dicatie kunnen we de ziekte wel onder controle houden. Voor welke geneesmiddelen de arts zal kiezen, hangt af van de specifieke klachten van de patiënt. Er wordt veel wetenschappelijk onderzoek verricht naar het ontstaan van lupus en de behandeling ervan.

Is lupus altijd in bloed te zien?

Onderzoeken – Nationale vereniging voor mensen met lupus, APS, sclerodermie en MCTD De arts bepaalt aan de hand van de klachten welke onderzoeken er gedaan moeten worden. Allereerst voert de specialist een gesprek met jou. Dit gesprek wordt ook wel anamnese genoemd.

Denk (een paar dagen) van te voren goed na over je klachten en schrijf ze op. Omschrijf je klachten zo goed en zo duidelijk mogelijk: wat valt je op, wanneer zijn de klachten het ergst? En ook: welke ziekten komen in jouw familie voor?Neem een overzicht van je ‘ziektegeschiedenis’ mee: een lijst van voorgaande ziekteperiodes, opnames en bezoeken aan specialisten en dergelijke.Neem altijd alle medicijnen die u gebruikt mee (in de doosjes, met de bijbehorende bijsluiters).

Daarnaast bespreekt de specialist systematisch je hele lichaam. Hij of zij vraagt naar klachten in alle mogelijke organen. Door ieder lichaamsdeel na te gaan krijgt de specialist zo veel mogelijk informatie. Zaken die je anders misschien niet zou vermelden, komen zo toch boven tafel.

Iets waarvan je denkt dat het niet belangrijk is, kan voor de specialist juist een veelzeggend detail zijn. Daarom vraagt de arts ook hoe je je voelt. Als u bijvoorbeeld last heeft van stemmingswisselingen, vaak vermoeid bent of nogal somber bent, kan dat een aanwijzing voor SLE zijn – al is het natuurlijk ook mogelijk dat het er niks mee te maken heeft.

Het blijft niet bij één gesprek, u krijgt meerdere vervolgafspraken. Ook als je eenmaal onder behandeling bent, keert u nog regelmatig terug naar het ziekenhuis. Hieronder vind je een aantal tips waar je je voordeel mee kunt doen bij deze afspraken. Tips

Schrijf van tevoren de vragen op die je tijdens de afspraak wilt stellen. Zo kun je ze niet vergeten te stellen als het eenmaal zo ver is.Neem naar iedere afspraak een schrift mee, hierin kun je tijdens het gesprek aantekeningen maken. Op deze aantekeningen kun je later terugvallen. In dit schrift kun je ook al je vragen noteren.Neem ook een agenda mee om alle afspraken goed te noteren. Zeker in het begin word je regelmatig in het ziekenhuis verwacht.Zorg dat je al goed geïnformeerd bent voor je een gesprek ingaat. Je kunt bijvoorbeeld op internet informatie opzoeken over de onderzoeken die je moet ondergaan. Op de website kun je meer lezen over SLE. Als je goed geïnformeerd bent, krijg je meer begrip voor wat er in het ziekenhuis gebeurt en weet je beter waar je aan toe bent.Er kan veel op je afkomen aan onderzoeken en informatie tijdens het bezoek aan een specialist.

Neem altijd iemand mee op wie je kunt terugvallen.

Artsen zeggen wel eens dat de meeste vragen ontstaan tussen spreekkamer en afsprakenbalie. Ook als je thuis bent of met iemand napraat over je ervaringen in het ziekenhuis kunnen er nog vragen bij je opkomen. Schrijf vragen meteen op in een schrift. Je kunt ze dan op een later moment stellen.

Lichamelijk onderzoek De specialist voert een l ichamelijk onderzoek uit. Zo kan hij of zij nagaan of je lichamelijke kenmerken heeft die bij SLE horen. Bijvoorbeeld: rode plekken op de huid, zweertjes in de mond, pijnlijke of gezwollen gewrichten. De specialist beluistert onder andere je hart en longen en voelt of je lever en milt vergroot zijn.

  • Ook meet hij of zij je bloeddruk.
  • Om de diagnose SLE te kunnen stellen is bloedonderzoek noodzakelijk.
  • Daarom wordt er bloed afgenomen.
  • Bloed prikken Een verpleegkundige of een medewerker van het laboratorium neemt een of meerdere buisjes bloed bij je af.
  • Meestal krijg je hierbij een prik in de arm.
  • De bloedafname duurt een paar minuten, daarna wordt het bloed onderzocht in het laboratorium.
See also:  Hoeveel Fouten Mag Je Maken Bij Praktijk Examen Auto?

Algemeen bloedbeeld Allereerst wordt er een algemeen bloedbeeld bepaald. Elektronisch wordt gemeten hoeveel rode bloedcellen, witte bloedcellen en bloedplaatjes er in het bloed zitten. Afwijkingen van de gemiddelden kunnen veelzeggend zijn. Bij SLE kan een tekort aan witte bloedcellen of bloedplaatjes ontstaan.

Ook een versnelde afbraak van rode bloedcellen komt voor – dit kan weer tot bloedarmoede leiden. Bloedarmoede kan ontstaan als gevolg van antistoffen die zich tegen de rode bloedcellen richten. Bloedarmoede kan echter ook ontstaan als de nieren niet goed meer werken. In het bloed is zichtbaar wat de oorzaak is.

Soms zijn in het bloed juist veel witte bloedcellen zichtbaar. Witte bloedcellen helpen het afweersysteem, hun aantal neemt dus toe als het afweersysteem erg actief is (zoals bij SLE het geval is). Ontstekingswaarden

Je bloed kan worden onderzocht op de aanwezigheid van het eiwit CRP: C-reactief proteïne.Ook kan de bezinking (BSE: bezinkingssnelheid erytrocyten) worden nagegaan: dit geeft aan hoe snel de rode bloedlichaampjes (erytrocyten) naar beneden zakken in een buisje met bloed.

Als de waarden hoog zijn, kan dat wijzen op een ontsteking in uw lichaam. Een belangrijke aanwijzing, want SLE gaat gepaard met ontstekingen. Auto-antistoffen Bij mensen met SLE zijn vrijwel altijd auto-antistoffen in het bloed aanwezig, dus afweerstoffen die het eigen lichaamsweefsel aanvallen.

Je bloed wordt onderzocht op de aanwezigheid van verschillende antistoffen. Een overzicht van deze stoffen vind je in het blok hiernaast, Werking organen Het bloed kan ook iets zeggen over de werking van verschillende organen. Zo is het in het bloed terug te zien als de nieren niet goed meer werken. Ook over de lever is informatie terug te vinden: het bloed bevat bepaalde enzymen die meer informatie kunnen geven over mogelijke schade aan de lever.

De urine geeft goede informatie over de werking van de nieren. Daarom wordt behalve je bloed ook je urine onderzocht. Te veel eiwit in de urine en de aanwezigheid van rode en witte bloedcellen in de urine kan wijzen op nierontsteking. Misschien zijn er in jouw situatie nog andere onderzoeken nodig.

Als je geregeld last hebt van gewrichtsontstekingen, kan de specialist röntgenfoto’s en soms een CT-scan of een MRI-scan laten maken: zo kan hij of zij de gewrichten beter bekijken. Als je pijn op de borst hebt kan de arts een hartfilmpje of een röntgenfoto van je borst laten maken. Met een MRI-scan kan worden onderzocht of de doorbloeding in de hersenen goed is.

Ook een biopsie kan bijdragen aan de diagnostiek. Bij een biopsie wordt er een stukje weefsel weggenomen, zodat dit kan worden onderzocht in het laboratorium. Met name een huidbiopsie wordt vaak gedaan, om na te gaan of de huidafwijkingen bij SLE passen.

  1. Als op grond van urine- en bloed- onderzoek aan een nierontsteking wordt gedacht, is een nierbiopsie nodig.
  2. De uitslag is dan bepalend voor het soort behandeling.
  3. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van onderzoeken waarmee je te maken kunt krijgen.
  4. Je arts zal je uitgebreid informeren over het hoe en waarom van deze onderzoeken.

Vraag om meer informatie als iets je niet duidelijk is. : Onderzoeken – Nationale vereniging voor mensen met lupus, APS, sclerodermie en MCTD

Wat verergert lupus?

– SLE wordt beschouwd als een «multi-orgaan» auto-immuunziekte, waarbij dus meerdere organen aangetast kunnen zijn. De afwijkingen aan de huid en inwendige organen ontstaan door de inwerking van auto-antistoffen (= antistoffen gericht tegen lichaamseigen weefsel), in dit geval de zogenaamde «LE antistoffen».

  1. Waarom bij mensen met SLE deze LE antistoffen zijn ontstaan is niet bekend.
  2. Erfelijke factoren lijken een rol te spelen.
  3. Bij SLE zijn er bepaalde factoren die de huidaandoening kunnen doen ontstaan of verergeren.
  4. De belangrijkste is zonlicht.
  5. Ook sommige geneesmiddelen, infecties, zwangerschap, en mogelijk stress kunnen SLE uitlokken.

Doordat SLE vaker bij vrouwen voorkomt, wordt ook aangenomen dat (geslachts)hormonen een belangrijke rol spelen.

Kan stress een auto-immuunziekte veroorzaken?

Verdedigingsmechanisme – Het immuun- of afweersysteem is ons verdedigingsmechanisme dat ons beschermt tegen indringers van buitenaf. Het ruimt iedere dag ziekteverwekkers op en beschermt tegen infecties. Het bevindt zich door ons hele lichaam. Onder meer onze huid, darmen, luchtwegen, bloed en lymfestelsel maken er deel van uit.

  • Dat brengt ons op de cruciale functie van de dunne darm, die voor wel 80% verantwoordelijk zijn voor het functioneren van ons immuunsysteem.
  • Alles wat we eten passeert onze dunne darm.
  • Daarmee kun je de dunne darm met wat fantasie vergelijken met een politiebureau dat erop toeziet dat alles gaat zoals het hoort.

Al het voedsel dat vanuit de maag komt, wordt in de dunne darm, die zo’n twee meter lang is, met behulp van enzymen afgebroken tot kleinere deeltjes, die door de poriën van de darmwand kunnen. Zoals gezegd komt het immuunsysteem als gevolg van stress onder druk te staan, waardoor het verzwakt.

Welke medicijnen lokken lupus uit?

Drug-induced LE (lupus erythematosus) Drug-induced LE is een geneesmiddelen reactie met symptomen die lijken op SLE of cutane LE. De symptomen ontstaan meestal laat na het starten (maanden tot jaren) en verdwijnen snel (enkele dagen) na het staken van de verdachte medicatie.

test: Drug-induced LE: SLE:
ANA positief positief
anti-ds-DNA negatief positief
anti-histonen positief positief
anti-ss-DNA positief positief
complement C4 normaal verlaagd
Raynaud fenomeen 25% 50%
huidafwijkingen 25% 75%

In de tabel is weergegeven het typische profiel; de ANA serologie is bijvoorbeeld niet altijd positief bij SLE

Klinisch beeld: (SCLE) kan worden uitgelokt of verergerd door hydrochloorthiazide, calcium channel blockers, angiotensin-converting enzyme (ACE) remmers, NSAID’s, terbinafine, proton pomp remmers, chemotherapeutica, anti-epileptica, TNF-remmers, en vele andere geneesmiddelen. Therapie: Auteur(s):

Lijkend op SLE, maar vooral arthralgie, lymfadenopathie, positieve ANA’s. Drug-induced LE is een geneesmiddelen reactie met symptomen die lijken op SLE of cutane LE. De symptomen ontstaan meestal laat na het starten (maanden tot jaren) en verdwijnen snel (enkele dagen) na het staken van de verdachte medicatie. In zeldzame gevallen kan drug-induced LE ook kort na starten van een nieuw geneesmiddel ontstaan. Anders dan bij SLE, dat vooral vrouwen treft, is de man-vrouw verdeling bij drug-induced LE gelijk. Bij drug-induced LE ontstaan ook anti-nucleaire antistoffen (ANA), na staken van het geneesmiddel daalt de titer heel geleidelijk. Er bestaat geen verhoogde kans op het ontwikkelen van een echte SLE.De klachten lijken op LE, met subacute en acute SLE-achtige huidafwijkingen, Raynaud fenomeen, artritis en artralgie, spierpijn, malaise, koorts, vermoeidheid, serositis. Soms ook glomerulonephritis.Er zijn vele geneesmiddelen die een drug-induced LE kunnen veroorzaken. Vaak (5-20%) komt het voor bij procainamide, hydralazine, minocycline, en quinidine. Minder vaak (< 1%) bij chloorpromazine, isoniazide (INH), minocycline, en methyldopa. Verder is het beschreven bij beta-blokkers (propranolol, metoprolol, atenolol), captopril, anticonvulsiva (carbamazepine, primidone, ethosuximide, valproinezuur, trimethadion, phenytoine), hydralazines, interferon, levodopa, tumor necrosis factor (TNF-alpha), tiotropium bromide, lithium, methimazol, propylthiouracil, penicillamine, nitrofurantoine, sulfasalazine, sulfonamiden.Stoppen met het geneesmiddel.R/ prednison.R/ NSAID's bij artritis. dr. Jan R. Mekkes. Dermatoloog, Amsterdam UMC. : Drug-induced LE (lupus erythematosus)

Is lupus altijd in bloed te zien?

Onderzoeken – Nationale vereniging voor mensen met lupus, APS, sclerodermie en MCTD De arts bepaalt aan de hand van de klachten welke onderzoeken er gedaan moeten worden. Allereerst voert de specialist een gesprek met jou. Dit gesprek wordt ook wel anamnese genoemd.

Denk (een paar dagen) van te voren goed na over je klachten en schrijf ze op. Omschrijf je klachten zo goed en zo duidelijk mogelijk: wat valt je op, wanneer zijn de klachten het ergst? En ook: welke ziekten komen in jouw familie voor?Neem een overzicht van je ‘ziektegeschiedenis’ mee: een lijst van voorgaande ziekteperiodes, opnames en bezoeken aan specialisten en dergelijke.Neem altijd alle medicijnen die u gebruikt mee (in de doosjes, met de bijbehorende bijsluiters).

Daarnaast bespreekt de specialist systematisch je hele lichaam. Hij of zij vraagt naar klachten in alle mogelijke organen. Door ieder lichaamsdeel na te gaan krijgt de specialist zo veel mogelijk informatie. Zaken die je anders misschien niet zou vermelden, komen zo toch boven tafel.

Iets waarvan je denkt dat het niet belangrijk is, kan voor de specialist juist een veelzeggend detail zijn. Daarom vraagt de arts ook hoe je je voelt. Als u bijvoorbeeld last heeft van stemmingswisselingen, vaak vermoeid bent of nogal somber bent, kan dat een aanwijzing voor SLE zijn – al is het natuurlijk ook mogelijk dat het er niks mee te maken heeft.

Het blijft niet bij één gesprek, u krijgt meerdere vervolgafspraken. Ook als je eenmaal onder behandeling bent, keert u nog regelmatig terug naar het ziekenhuis. Hieronder vind je een aantal tips waar je je voordeel mee kunt doen bij deze afspraken. Tips

Schrijf van tevoren de vragen op die je tijdens de afspraak wilt stellen. Zo kun je ze niet vergeten te stellen als het eenmaal zo ver is.Neem naar iedere afspraak een schrift mee, hierin kun je tijdens het gesprek aantekeningen maken. Op deze aantekeningen kun je later terugvallen. In dit schrift kun je ook al je vragen noteren.Neem ook een agenda mee om alle afspraken goed te noteren. Zeker in het begin word je regelmatig in het ziekenhuis verwacht.Zorg dat je al goed geïnformeerd bent voor je een gesprek ingaat. Je kunt bijvoorbeeld op internet informatie opzoeken over de onderzoeken die je moet ondergaan. Op de website kun je meer lezen over SLE. Als je goed geïnformeerd bent, krijg je meer begrip voor wat er in het ziekenhuis gebeurt en weet je beter waar je aan toe bent.Er kan veel op je afkomen aan onderzoeken en informatie tijdens het bezoek aan een specialist.

Neem altijd iemand mee op wie je kunt terugvallen.

Artsen zeggen wel eens dat de meeste vragen ontstaan tussen spreekkamer en afsprakenbalie. Ook als je thuis bent of met iemand napraat over je ervaringen in het ziekenhuis kunnen er nog vragen bij je opkomen. Schrijf vragen meteen op in een schrift. Je kunt ze dan op een later moment stellen.

Lichamelijk onderzoek De specialist voert een l ichamelijk onderzoek uit. Zo kan hij of zij nagaan of je lichamelijke kenmerken heeft die bij SLE horen. Bijvoorbeeld: rode plekken op de huid, zweertjes in de mond, pijnlijke of gezwollen gewrichten. De specialist beluistert onder andere je hart en longen en voelt of je lever en milt vergroot zijn.

Ook meet hij of zij je bloeddruk. Om de diagnose SLE te kunnen stellen is bloedonderzoek noodzakelijk. Daarom wordt er bloed afgenomen. Bloed prikken Een verpleegkundige of een medewerker van het laboratorium neemt een of meerdere buisjes bloed bij je af. Meestal krijg je hierbij een prik in de arm. De bloedafname duurt een paar minuten, daarna wordt het bloed onderzocht in het laboratorium.

Algemeen bloedbeeld Allereerst wordt er een algemeen bloedbeeld bepaald. Elektronisch wordt gemeten hoeveel rode bloedcellen, witte bloedcellen en bloedplaatjes er in het bloed zitten. Afwijkingen van de gemiddelden kunnen veelzeggend zijn. Bij SLE kan een tekort aan witte bloedcellen of bloedplaatjes ontstaan.

Ook een versnelde afbraak van rode bloedcellen komt voor – dit kan weer tot bloedarmoede leiden. Bloedarmoede kan ontstaan als gevolg van antistoffen die zich tegen de rode bloedcellen richten. Bloedarmoede kan echter ook ontstaan als de nieren niet goed meer werken. In het bloed is zichtbaar wat de oorzaak is.

Soms zijn in het bloed juist veel witte bloedcellen zichtbaar. Witte bloedcellen helpen het afweersysteem, hun aantal neemt dus toe als het afweersysteem erg actief is (zoals bij SLE het geval is). Ontstekingswaarden

Je bloed kan worden onderzocht op de aanwezigheid van het eiwit CRP: C-reactief proteïne.Ook kan de bezinking (BSE: bezinkingssnelheid erytrocyten) worden nagegaan: dit geeft aan hoe snel de rode bloedlichaampjes (erytrocyten) naar beneden zakken in een buisje met bloed.

Als de waarden hoog zijn, kan dat wijzen op een ontsteking in uw lichaam. Een belangrijke aanwijzing, want SLE gaat gepaard met ontstekingen. Auto-antistoffen Bij mensen met SLE zijn vrijwel altijd auto-antistoffen in het bloed aanwezig, dus afweerstoffen die het eigen lichaamsweefsel aanvallen.

  • Je bloed wordt onderzocht op de aanwezigheid van verschillende antistoffen.
  • Een overzicht van deze stoffen vind je in het blok hiernaast,
  • Werking organen Het bloed kan ook iets zeggen over de werking van verschillende organen.
  • Zo is het in het bloed terug te zien als de nieren niet goed meer werken.
  • Ook over de lever is informatie terug te vinden: het bloed bevat bepaalde enzymen die meer informatie kunnen geven over mogelijke schade aan de lever.

De urine geeft goede informatie over de werking van de nieren. Daarom wordt behalve je bloed ook je urine onderzocht. Te veel eiwit in de urine en de aanwezigheid van rode en witte bloedcellen in de urine kan wijzen op nierontsteking. Misschien zijn er in jouw situatie nog andere onderzoeken nodig.

Als je geregeld last hebt van gewrichtsontstekingen, kan de specialist röntgenfoto’s en soms een CT-scan of een MRI-scan laten maken: zo kan hij of zij de gewrichten beter bekijken. Als je pijn op de borst hebt kan de arts een hartfilmpje of een röntgenfoto van je borst laten maken. Met een MRI-scan kan worden onderzocht of de doorbloeding in de hersenen goed is.

Ook een biopsie kan bijdragen aan de diagnostiek. Bij een biopsie wordt er een stukje weefsel weggenomen, zodat dit kan worden onderzocht in het laboratorium. Met name een huidbiopsie wordt vaak gedaan, om na te gaan of de huidafwijkingen bij SLE passen.

Als op grond van urine- en bloed- onderzoek aan een nierontsteking wordt gedacht, is een nierbiopsie nodig. De uitslag is dan bepalend voor het soort behandeling. Dit zijn slechts een paar voorbeelden van onderzoeken waarmee je te maken kunt krijgen. Je arts zal je uitgebreid informeren over het hoe en waarom van deze onderzoeken.

Vraag om meer informatie als iets je niet duidelijk is. : Onderzoeken – Nationale vereniging voor mensen met lupus, APS, sclerodermie en MCTD

Hoe stelt men lupus vast?

Hoe wordt de diagnose lupus erythematodes gesteld? Je arts stelt de diagnose op basis van je klachten, het lichamelijk onderzoek en gericht aanvullend onderzoek. Dit is bijvoorbeeld een bloedonderzoek of een urine-onderzoek.

Hoe ziet Huidlupus eruit?

Welke klachten geeft cuytane lupus erythematosus en hoe ziet cutane lupus erythematosus eruit? – Hieronder de verschillende vormen van cutane lupus erythematosus. Vaak heeft u 1 soort lupus en niet de verschillende vormen naast elkaar. Acute cutane lupus erythematosus: De huidafwijkingen ontstaan in korte tijd en kunnen over het hele lichaam verspreid zitten.

Het zijn kleine en grote rode vlekken, soms wat verheven, soms wat licht schilferend. Het gaat vanzelf weer voorbij in uren tot weken, maar vaak zijn er hormoonzalven nodig om de huid rustig te krijgen. Deze vorm laat geen littekens achter. De huid reageert sterk op zonlicht en geeft op de zonbeschenen gebieden rode huiduitslag.

Dit gebeurt niet meteen, maar vaak pas enkele weken na zonblootstelling. Een klassiek voorbeeld hiervan is de zogenoemde vlindervormige rode huiduitslag in het gezicht. Hierbij zijn de patiënten vaak heel ziek. Bij deze vorm hebben patiënten zeer vaak ook systemische lupus erythematosus (SLE).

  1. Subacute cutane lupus erythematosus (SCLE): Met name op zonblootgestelde lichaamsdelen, zoals nek, bovenzijde rug en borst, onderarmen en handen ontstaan veel ronde of ringvormige rode en schilferende plekken.
  2. Er zijn 2 verschillende huidafwijkingen bekend: 1.
  3. Plekken die kunnen lijken op de huidziekten eczeem of psoriasis 2.

annulair ofwel huidplekken met een rode rand en centrale genezing. De huidafwijkingen ontstaan vaak geleidelijk en trekken meestal langzaam weg zonder littekens. De patiënt voelt zich hier vaak ziek bij. Een deel van de mensen (ongeveer 10%) met subacute cutane lupus erythematosus ontwikkelt (later) ook systemische lupus erythematosus (SLE).

Chronische cutane lupus erythematosus: Deze variant is onderverdeeld in 4 categorieën. – Cutane discoide lupus erythematosus (CDLE) – Lupus erythematosus tumidus – Lupus panniculitis – Chilblain lupus

Cutane discoide lupus erythematosus (CDLE): Met name op de zonbeschenen lichaamsdelen (oren, bovenop het hoofd en de wangen) ontstaan rode, meestal ronde plekken. Als de plekken net ontstaan, zijn ze vaak ook dikker en ruw. In de loop van de tijd worden de plekken meestal dunner en kunnen er littekens ontstaan.

  • De plekken worden dan juist witter of bruiner van kleur.
  • De plekken zitten vaak op uw behaarde hoofd en gezicht.
  • Als de plekken bovenop het hoofd zitten kunnen de haren daar verdwijnen.
  • Als er eenmaal kale plekken zijn gevormd door littekenvorming zullen de haren hier niet meer terug groeien.
  • Als CDLE-huidafwijkingen op de rest van het lichaam voorkomen is dit vooral bij mensen met systemische lupus erythematosus (SLE).

Bij de overige mensen met CDLE op het hoofd ontwikkelt slechts een klein deel SLE. Lupus erythematosus tumidus: Er ontstaan rode of paarsige plekken die meestal in het gezicht, bovenzijde rug en op de borst zitten. Soms lijkt het centrum van deze plekken wat te genezen.

Er is vaak geen schilfering van de huid. Weinig mensen ontwikkelen ook systemische lupus erythematosus (SLE). Lupus panniculitis: Panniculitis is de medische term voor ontsteking van onderhuids vet. Op met name bovenarmen, billen en dijen ontstaan vaak pijnlijke onderhuidse zwellingen. Na genezing blijft er vaak een deukje achter in de huid.

Dit komt omdat het vetweefsel ter plaatse deels verdwenen is door de (heftige) ontstekingsreactie. Slechts een klein deel van de mensen ontwikkelt ook systemische lupus erythematosus (SLE). Chilblain lupus: Op de uiteinde van het lichaam, meestal vingers en tenen, maar soms ook op ellebogen en neus ontstaan pijnlijke blauwrode, paarse of rode bultjes of verdikkingen.

  1. Deze klachten treden met name op bij koud en vochtig weer.
  2. Er kunnen zelfs kleine wondjes ontstaan op de huid met rest litteken.
  3. Ongeveer 1 op de 5 patiënten met chilblain lupus ontwikkelt ook systemische lupus erythematosus (SLE).
  4. Systemische lupus erythematosus (SLE): Met systemische lupus erythematosus wordt bedoeld dat alle organen in het lichaam betrokken kunnen zijn.

Omdat er vele organen bij betrokken kunnen zijn, kan SLE allerlei verschijnselen hebben. De ernst is sterk wisselend. Het kan variëren van vermoeidheidsklachten tot ernstig ziek zijn met gewrichtsklachten en beschadiging van de nieren. Enkele voorbeelden van klachten die kunnen voorkomen bij SLE zijn: moeheid, gewrichtspijnen, overgevoeligheid voor zonlicht en zweertjes (aften) in de mond, keel en neusholten.

Als u een van deze klachten herkent, meldt dit aan uw arts. Mogelijk wordt u doorverwezen naar een internist (vaak een reumatoloog). Drug-induced lupus erythematosus: Diverse medicijnen kunnen lupus erythematosus veroorzaken, waarom dit gebeurt is niet goed bekend. De klachten van de huid zijn vaak subacute cutane lupus erythematosus (zie kopje ‘SCLE’).

Naast huidklachten kan ook systemische lupus erythematosus (SLE) veroorzaakt worden door medicijnen, hierbij zijn patiënten vaak ziek met koorts en gewrichtspijnen. Een voorbeeld van een aantal medicijnen die drug-induced lupus erythematosus kunnen veroorzaken zijn het anti-schimmelmedicijn terbinafine, bepaalde plastabletten van de categorie thiazide diuretica (zoals hydrochloorthiazide), bepaalde maagzuurremmers van de categorie proton pomp remmers (zoals omeprazol), bepaalde hart- en bloeddrukmedicatie van de categorie calciumkanaalblokkers (zoals nifedipine en verapamil) en anti-epileptica (zoals carbamazepine).

Hoe zie je lupus in het bloed?

Het meest kenmerkend zijn de ANA (antinucleaire antistoffen) en anti-ds-DNA-antilichamen (antilichamen tegen dubbelstrengs DNA), die je bij bijna alle kinderen met SLE in het bloed kunt zien. Ook zie je een tekort aan witte bloedcellen (leukopenie), bloedarmoede en een verhoogde bezinking (uiting van ontsteking).